على عتبة .... قلبه

على عتبة قلبه ....
انا واقف ادق الباب
وبطلب منه اذن سماح ....
دا لجل ارتاح
من تنهيده جوايا ... واقيم لافراح
تمر ساعات وتعدى ....
وانا واقف ... ادق الباب
بصبر روحى ....
وفى قلبى انا صورته
دانا راسمها ...
مع عيونه .... ببسمتها
كان صوته ....يونسنى
فى ليل أغراب ...
وارفض اى لحن غريب
بيندهلى ... ارد الباب
واقول داياناس ...متربع
وقلبى انا داب
ده اصله ملاك ... حبيب قلبى
وفى سمايا قمر لاحباب
كمان صورته ...
تزيد لانوار ...على دربى
وماحاولتش فى لحظه
انا  ادارى .... انا حبه
ومش قادر فى يوم ... اخبيه
وهو بعيد ... انا مشتاق
عشان ساكن فى قلبى ..
 وانا بهواه ....
دا حبه كبير وانا عايشه
ومش قادر فى لحظه انساه
وانا مشتاقله وبحبه
دا كل الكون ...
على عتبة قلبه ...
انا واقف .... ادق الباب

عطا الاسيوطى