خايف لأقوم الصبح انساهم ...
وانسى كمان سنين عمرى اللى فات
مش باقى من صورتك الا ابتسامات
شفتها زمان وهى بتصبح بدون اهات
مش باقى غير نظرة عيون دبلانه
شايف فيهم بسمة امل ويا اهات
وحركه بطيئه فى الطريق ماشيه
وتهتهه بالكلمات ......
مش باقى فى عمرى قد اللى فات
خايف الاهات تسرقهم
واقوم القانى ذكريات
شاخت شمس النهار منى
تاهت سنينى فى غربتى عنى
مش باقى من حروف اسمى
الا حروف مكتوبه بلون دمى
مش حاسس بطعم الهوى
ولا بعطرك اللى كان فواح
أأقول بكره يمكن يجمعنا
فى سكات
خايف أأقول الأه تفضحنى
دموع عينى وترمينى للذكريات
دى الغربه صعبه على قلبى
بس دى مش غربة المسافات
غربتى فى وسط اهلى ....
ومش بسمع جوايا الا صوت انات
مش باقى جوايا الا السكات
يمكن فى يوم أأقدر اتكلم بدون اهات
مش باقى فيا غير شويه حب بحنيه
عايز اخليهم لابنى او بنتى واداريهم
فى قلبى وعينيه
مش باقى ياغربه الا الضباب فيكى
بحلم ببكره تجيبى الفرح فى ايديكى
مش باقى ليا ... غير السكات
والدمع فى عينيه ......
عطا الاسيوطى
